ဘဝရဲ႕ တစ္စိတ္တေဒသ သံစဥ္ေလးမ်ား

ငါတုိ႕ေလးစား ၾကည္ညိဳ ခ်စ္ခင္ရတဲ့ ဆရာၾကီး ေဟာေၿပာေနၾက စကားေလး တစ္ခုရွိပါတယ္ ၊ အဲ့ဒါ ဘာလဲဆုိေတာ့…… အတိတ္ကုိေတြး မေဆြးေလနဲ႕ အတိတ္ဆုိတာ ၿပန္မလာဘူး တဲ့……. မွန္ပါတယ္ အတိတ္ဆုိသည္မွာ အနာဂါတ္ကုိ သယ္ေဆာင္လုိ႕ရေကာင္းတဲ့ အရာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ၊ ဒါေပမဲ့… ဘဝသမုိင္းစာမ်က္နွာတုိင္းမွာေတာ့ ၊ အတိတ္ေတြရွိခဲ့ၾကလုိ႕သာလွ်င္ ပစၥဳပၸန္နဲ႕ အနာဂါတ္တုိ႕ ေမြးဖြား လာရၿခင္း ဆုိလွ်င္ ပုိမွန္ကန္ပါလိမ့္မယ္ ၊ အနာဂါတ္ကုိ ခရီးဆက္ဖုိ႕ အတြက္ အတိ္တ္ရဲ႕ သမုိင္းစာမ်က္နွာကုိေတာ့ ၿပန္လည္ေငးေမာရစၿမဲပါပဲ…………………………………
အခ်ိန္ကုိ ေန႕စား ၊ ေန႕ကုိ လစား ၊ လကုိ နွစ္စားလုိ႕ ၊ ဘဝရဲ့ အခ်ိန္ေတြ ကုန္ဆံုးခဲ့ၾကေပမဲ့ ရင္ထဲမွာေတာ့ ရက္ ၊ လ ၊ နွစ္ ၊ေတြကုိ လြမ္းေမာတမ္းတေနဆဲပါပဲ ၊ လြမ္းတဲ့ စိတ္ကုိ ေၿဖသိပ္ဖုိ႕ အတြက္ အားအင္ေလွ်ာ့နဲတဲ႕ လက္တစ္စံုနဲ ဘဝ သမုိင္းစာမ်က္နွာကုိ ၊ ၿပန္လွန္ၾကည့္မိေသာ အခါ……………………..

သမုိင္းစာမ်က္နွာ(၁)

နာက်င္မွဳ႕ ခါးသီမွဳ႕တုိ႕ကုိ မရင့္က်တ္ မတည္ၿငိမ္ေသးတဲ့ အခ်ိန္ ၊ လြတ္ေျမာက္မွဳ႕ ဝိမုတၱိရသကုိ ရွာေဖြရင္း …. ခရီဆက္ခဲ့တဲဲ့ ဆယ္နွစ္သားအရြယ္ကပင္ ျမန္မာတုိ႕ရဲ့ ယာဥ္ေက်းမွဳ႕ အေလးနက္ထားရာ မိရုိးဖလာ ပဗၺဇၨ မဂၤလာေခၚတဲ့ ရွင္သာမေဏဘဝေလးကုိဘဲနွစ္ျခိဳတ္ ေပ်ာ္ေမြ႕ရင္း ….. ခရီဆက္ခဲ့ရပါတယ္ ။ ၿမန္မာတုိ႕ အားကုိအားထားျပဳရာ မြန္ျမတ္တဲ့ ဖန္ဝါဆင္ၿမန္း ဝတ္သကၤန္းေလးကုိ ဝတ္ရံုရင္းဘဲ မရပ္ မနား အားလပ္ခ်ိန္မ်ားကုိ ကူးခတ္ရင္း ….
ရွင္သာမေဏတုိ႕ရဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳ႕ ေခၚတဲ့ ရွင္က်င့္ဝတ္နွင့္ ၊ ပရိတ္ၾကီး (၁၁) သုတ္ ၊ ဘုရားရွိခုိး အမ်ဳိးမ်ဳိး နဲ႕ ေမတၱာပုိ႕နည္း အသီးသီးကုိ ၊ ေမာ ေနေအာင္ က်က္ခဲ့ရတယ္ ၊ ရက္ ၊ လ ၊တုိ႕ တုိက္စားရာ အခ်ိန္နည္းငယ္ ၾကာလာတာနဲ႕အမွ် ဆရာသမား၏ အားေပး ေျမွာက္စားမွဳ႕ ေအာက္မွာ က်င္လည္ရင္း ……..
သကၤန္းကုိစီး စိတ္ပုတီးနွင့္ ဘုန္းၾကီး ဘဝဟာ သဒၵါမတတ္ရင္ စာမတတ္ေတာ့ဘူး ဟူေသာ ဆရာဘုန္းၾကီးရဲ႕ သြန္သင္ညြန္ျပမွဳ႕ကုိ ေလ့လာသိရွိခဲ့ရျပန္ေတာ့လည္း ၊ မာနကုိလုိခ်င္ မာန္ဟုန္ကုိ ေရွ႕တန္းတင္ခ်င္တဲ့ ကေလးဘဝမုိ႕ သဒၵါစာ အုပ္ကုိထုပ္ ၊ ပါးစပ္က အျမဳတ္စီေအာင္ ၊ သုတ္စဥ္ သုတ္နက္ ၊ သျဂိဳ ၤလ္ပါဌ္ အနက္မ်ားကုိလည္း ၊ ေက်ညတ္ေအာင္ တတြတ္တြတ္က်က္ရၿပန္ၿပီ ၊ သုတ္စဥ္၊ သုတ္နတ္ နွင့္ သၿဂၤဳ ိလ္ေလး အနည္းငယ္ရရင္ေတာ့ စာသင္တုိက္ပုိ႕သြားရမယ္ ဆုိတဲ့ ဆရာသမားရဲ႕ အားေပးမွဳ႕ေၾကာင့္ ပညာေရး အိမ္မတ္ကုိ ေနာက္ထပ္တစ္ခါ လင္းလက္ခဲ့ရၿပန္ပါတယ္ ဒီလုိနဲ႕ဘဲ ဆရာသမားရဲ့ ၊ ေျမွာက္စားမွဳ႕ ေၿခာက္ထားမွဳ႕ေတြရဲ႕ ေအာက္မွာ အငုိတစ္လွည့္၊ အၿပံဳး တလွည့္နဲ႕ ဘဝဇာတ္ခံုေပၚမွာ ၊ ဇာတ္ဆရာရဲ့ အလုိက် ၾကိဳးဆြဲရာ ကရင္း ခုန္းရင္း ခရီဆက္ခဲ့တာကေတာ့ မေသခ်ာမေရရာတဲ့ မနက္ဖန္ဆုိတဲ့ အိမ္မတ္ေတြရဲ႕ၾကားမွာ အားတက္လုိက္ ဆုတ္နစ္လုိက္နဲ႕ ၿဖတ္သန္းကူးခတ္ခဲ့ရပါတယ္ ။
ဒီၾကားထဲ …..
ေပ်ာ္စရာေတြကုိ အဆက္ မၿပတ္ ေပးဆပ္ေလ့ရွိတဲ့ တုိ႕ရြာေနာက္က
ခ်စ္စရာ ဧရာဝတီရဲ့ ကမ္းေၿခ သဲေသာင္ၿပင္ေပၚမွာ ေဆာ့ကစားရင္း
လွဳိင္ခက္သံေတြရဲ႕ၾကားထဲမွာ ၾကီးပ်င္းလာရတဲ့ ဧရာဝတီသားေလးကုိ
ခ်စ္တတ္ ခင္တတ္ လြမ္းတတ္ ေအာင္ ၊ သင္ေပးခဲ့တဲ့ ခ်စ္စရာ
ဧရာဝတီကုိလည္း လြမ္းေမာေနရၿပန္ပါတယ္……………

အရာရာကုိ ခြဲၿခားစိတ္ၿဖာနုိင္ၿခင္း မရွိေသးတဲ့ ၊ ကေလးတစ္ေယာက္မုိ႕ အနာဂါတ္လမ္းက မပီဝုိးတဝါး၊
က်န္မာေရး ဂရုစုိက္ ၊ စာၾကိဳးစားသင္ ၊ လိမ္လိမ္ မာမာေန ၊ ဆုိတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ မိခင္ ဖခင္ ဆရာ သမားတုိ႕ရဲ့ ၊ ပဲ့တင္ထပ္မွ် ဆုိဆံုးမတဲ့ စကားသံေတြဟာလည္း ၊ေဝွ႕ဝဲခ်င္သည္႕မ်က္ရည္မ်ားၾကားက
ၾကားတခ်က္ မၾကားတခ်က္နဲ႕ ၊ ခ်စ္စရာ ဧရာဝတီရဲ႕ လွဳိင္ခက္သံေတြကုိ လက္ၿပနဳတ္ဆက္၊ ယံုၾကည္ခ်က္ ၊ မီးလွ်ံတုိ႕၏ ၊ ေမာင္းနွင္းအားၿဖင့္ ပညာသင္ ခရီးကုိ စခဲ့ေလသည္ ။

သမုိင္းစာမ်က္နွာ (၂)

ဒီလုိနဲ႕ မဟာရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၊ လူတန္းစားေပါင္းစံု က်င္လည္ က်က္စားရာ ၿမိဳ႕ၿပအလွကုိ ခံစားရင္း သဘာဝရဲ့ အလွတရားေတြကုိ ဗဟုိၿပဳၿပီး ၊ ဧရာဝတီသားေလး ပထမဆံုး က်င္လည္ခဲ့တာကေတာ့…
တစ္ခ်ိန္က ရာဇဝင္တြင္ခဲ့ဘူးတဲ့ ၊ ငမုိးရိပ္ေခ်ာင္းရဲ့ ကန္မဖူးက ၊ မင္းနႏၵာစာသင္တုိက္တဲ့ ၊
ေရာမေရာက္ရင္ ၊ ေရာမလုိက်င့္ ၊ ဆုိတဲ့ ဆုိရုိးစကားနွင့္ အညီ သဘာဝကုိ မလြန္ဆန္နုိင္တဲ့ လူသားတုိ႕ သဘာဝအတုိင္း ………
စာသင္တုိက္ရဲ႕ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းေတြကုိ လုိက္နာ က်င့္သံုး ၊ ဝတၱရားေတြကို ေက်ပြန္စြာ ေဆာင္ရြတ္ ၊ အသိတရား တခ်ဳိ႕တဝက္ကုိ သင္ယူ ၊ ဘဝရဲ့ နိဒါန္း သမုိင္း စာမ်က္နာကုိ လွန္ေလွာ္ရင္းၿဖင့္ ၊
ဘဝရဲ့ ခရီးၾကမ္းကုိ ပထမဆံုးေျခလွမ္းေတြနဲ႕ ၊ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ ရပါတယ္ ၊ ေရွ႕ေရစက္ေၾကာင့္ ၊
ခင္မင္ရင္းနွီးခဲ့ရတဲ့ ဘဝတူ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူ ၊ စာသင္ စာက်က္ ဘုရားဝတ္တက္ ၊
အစရွိတဲ့ စာသင္တုိက္ရဲ႕ ၊ ထံုးစံ အမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ ၊ ဘဝတူ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူ ၊ လုိက္နာ
ေဆာက္ရြတ္ အဖက္ဖက္မွ မပ်က္ကြပ္ရေလေအာင္ ထမ္းေဆာင္ရင္း ၊ အငုိတစ္လွည့္ ၊ အၿပံဳးတစ္လွည့္ နဲ႕ ၊ ေလာကဓံရဲ႕ ေစညြန္ရာ ဒုကၡမ်ဳိးစံုကုိ ၊ ဘဝတူ သူငယ္ခ်င္းတုိ႕ ၊
ေအးတူ ပူအမွ် မွ်ေဝခံစား ၊ အသိတရားေတြဖလွယ္ ရင့္က်က္စ အရြယ္သုိ႕ ၊ ေရာက္ၾကရၿပန္ေတာ့လည္း ၊ နွစ္ လ ေတြေျပာင္းလုိ႕ နွစ္ နွစ္ေက်ာ္ သံုးနွစ္ေတာင္ ေနွာင္းခဲ့ပါၿပိ ၊
ဒီလုိနဲ႕ဘဲ….
ေလာကဇာတ္ခံုေပၚမွာ ဘဝသရုပ္ကုိ ထုပ္ေဖာ္ဘုိ႕အတြက္ အနာဂါတ္ရဲ႕ လမ္းစကုိ ကုိယ္စီ ကိုယ္စီ ရွာေဖြဘုိ႕ အတြက္ ၊ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ ကိုယ္စီခ်ခဲ့ၾကတဲ့ေန႕ဟာ ( ၇ . ၁၁ . ၁၉၉၉ ) ။
လူထြက္တဲ့ သူကထြက္ တနယ္တေက်း ေရာက္တဲ့ သူကေရာက္ ၊ ဒီဇင္ဘာ ညရဲ့ အၿဖဴေရာင္ ၿမဴနွင္းမ်ား ေအာက္မွာ ၊ မေရရာ မေသခ်ာတဲ့ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ေတြကို ကုိင္ေဆာင္ရင္း ေရာင္ခ်ာခ်ာ က်န္ခဲ့တဲ့ သူက… ကုိယ္တစ္ေယာက္ထဲ ………..
လမ္းေပ်ာက္လုိ႕ လမ္းစရွာဖို႕ အတြက္ ၾကိဳးစားေနခ်ိန္ ၊ ေခါင္းထဲက အေတြး အပုိင္းစမ်ားနဲ႕ ေရာေထြးလွ်က္ပါလာတဲ့ ေခၚသံတစ္ခ်ဳိ႕က ၊
…ငါ့ညီ ေန႕လည္က ငါ့ညီမရွိလုိ႕ ငါယူထားလုိက္တာ ၊ စာတစ္ေဆာင္ေရာက္လာတယ္ ေရာ့ ဆုိၿပီး ၊
ေနာင္ေတာ္တစ္ပါးက လာေပးပါတယ္၊ ဒါနဲ႕ ကမန္းကတမ္း ၊ ေကာက္ဖြင့္ ၾကည့္ေတာ့ အနာဂါတ္ လမ္းခရီးကုိ စတင္ေမြးထုပ္ေပးခဲ့သူက …….မာတာမိခင္ ေက်းဇူးရွင္ ………

“ သုိ႕ …..သားေလး က်မ္းမာေရးေကာင္းရဲ႕လား ၊ စာေတြေရာ လုိက္နုိင္ရဲ႕လား ၊ ဘာလုိေသးလဲ ငါ့သားေလး လုိတာရွိရင္ အေမ့ကုိေၿပာ ၊ အေမ မရွိ ရွိတာ ရွာၾကံေပးမယ္ ၊
ငါ့သားေလးသာ ဒီဘဝမွာ ေပ်ာ္တယ္ဆုိရင္ အေမေသေပ်ာ္ပါၿပီ သားေလးရယ္ ၊
သားေလး မွတ္ထားပါ လု႕ဘဝဆုိတာဟာ ရခဲတယ္ သားေလးရဲ႕ ၊ အဲ႕ဒိလုိ ရခဲတဲ့ ဘဝမွာ ၿမင့္ၿမတ္တဲ့ အလုပ္အကုိင္လုပ္နုိင္တဲ့ သူက ၊ တကယ့္ အာဇာနည္းဘဲ သားရဲ့ ၊ သားေလးရဲ႕ အဘုိးကလည္း မွာလုိက္ေသးတယ္ ..သူမေသခင္ ငါ့သားေလး ဘုန္းၾကီးဝတ္ေနတာကုိ ၿမင္ခ်င္ေသးတယ္တဲ့ ၊ ငါ့သားေလးလဲ စာက်က္ စာအံံ့နဲ႕ ေန႕စဥ္လုပ္ေနရတယ္ဆုိေတာ့ ၊ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းေနမွာဘဲေနာ္ ၊
သားေလး ပင္ပန္းတယ္ဆုိတာကုိ အေမသိလုိ႕ ငါ႕သားေလး အားရွိတဲ့ အစား အစာေတြ ဝယ္စားဘုိ႕ အတြက္ .. အေမစုထားတဲ့ ေငြတစ္ေသာင္းကုိ သားေလး သံုးဘုိ႕ထည့္္ေပးလုိက္ပါတယ္ .. သားေလး သံုးပါ ၊ အေမ့မွာ ပုိက္ဆံမရွိေပမဲ့ သားရွိရင္ အေမ အားရွိပါတယ္ ၊ သားေပ်ာ္ရင္ အေမလည္း ေပ်ာ္တယ္ ”
ဆုိတဲ့ ေမေမေရးပုိ႕လုိက္တဲ့ စာရြတ္ေပၚမွာ ၊ မုိးေပါက္အလား တစ္ေပ်ာက္ေပ်ာက္က်ခဲ့ရတဲ့ မ်က္ရည္တုိ႕ရဲ႕ ဦးတည္ရာကေတာ့…..ေရႊမႏၱလာရဲ့ ဒုတိယ ပညာသင္ ခရီး ……

သမုိင္းစာမ်က္နွာ ( ၃ )

ဟန္ေဆာင္မွဳ႕ ၊ လိင္ညာမွဳ႕ ကင္းတဲ့ ေရႊမႏၱလာမွာ အေၿခခ်ခဲ့တဲ႕ေန႕ဟာ ( ၁၂ . ၃ .၂၀၀၀ ) ခုနွစ္ ။
စာသင္တုိက္ၾကီး တုိက္ငယ္ အသြယ္သြယ္နွင့္ က်င္လည္ က်က္စား ၊ ေရႊမႏၱလာေၿမရဲ႕ ေန႕ရက္မ်ားကုိ ခတ္ခဲစြာ ေက်ာ္ၿဖတ္ ၊ အနတ္ေတး ၊ အနတ္က်က္ ၊ ပုဒ္ ၊ ပါဌ္ ၊ ရုပ္ ၊ ဓါတ္ ၊ ပစၥည္း ပစၥယတ္ တုိ႕၏ ၊
သေဘာတရားမ်ားကုိ သင္ယူ ၊ စိတ္ရွဳပ္ ေစတသိတ္ရွဳပ္ ၊ ရုပ္ သရုပ္ တုိ႕၏ အဘိဓမၼာသေဘာတရားကုိ ရွာေဖြ ၊ ပညာထူးၿမတ္ေတာ္မူၾကေသာ ဆရာၿမတ္တုိ႕၏ ၊ မီးေမွာင္းထုိးၿပတဲ့ ၊ ေစတနာလမ္းေၾကာင္းေအာက္မွာ ၊ အသိ စိတ္ ဓါတ္တုိ႕ မရင့္က်က္ေသးခ်ိန္ ဆုိေတာ့လည္း ……..
ေၿဖာင့္တန္းလိုက္ ေကာက္ေကြ႕လုိက္နဲ႕ဘဲ ၊ အဆင့္ၿမင့္ ပိဋိက ပင္လယ္ထဲ နွစ္ေပါင္းမွားစြာ
ကူးခတ္ရင္း …. ရသင့္ ရထုိက္တဲ့ ဆုလာဘ္ မ်ားကို ၊ ကုိင္ေဆာင္ၿပီးခ်ိန္ ..
အသိ စိတ္ဓါတ္တုိ႕ ရင္က်က္စ အရြယ္မွာေတာ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ရွင္ငယ္ ရဟန္းငယ္တုိ႕ ေနာက္ၿပန္မလွည့္သာေသာ .. ဥပသမၸဒ လမ္းေၾကာင္းေပၚသုိ႕ တက္လွမ္းခဲ့ရပါတယ္ ….

( ဆက္လက္ေဖာ္ၿပပါဦးမည္ )
သံစဥ္ ….

ဘုရားဂုဏ္ေတာ္(၉)ပါး

ဘုရားဂုဏ္ေတာ္-၉-ပါး

အရဟံဂုဏ္ေတာ္ဖြင့္၊ က်က္မွတ္ရန္

၁။ ေသာ ဘဂ၀ါ-ထိုေရႊဘုန္းေတာ္သခင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္၊ ဣတိပိ ဣမိနာစ ကာရေဏန-တစ္ေထာင့္ငါးရာ ကိေလသာတို႔ ၀ါသနာဓေလ့ အထံုေငြ႕မွ် မေငြ႕မရိပ္ ၀င္း၀င္းဖိတ္သို႔ ေရႊစိတ္ပ်ံ႕သင္း လြန္သန္႔ရွင္း၍ မင္းမင္းျပည္သူ ၾကည္ျဖဴေကာ္ေရာ္ အလွဴေတာ္မွန္ အပူေဇာ္ကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ လည္း၊ အရဟံ-အရဟံဟူေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႀကီးျဖင့္ အံ့ခ်ီး၍မကုန္ ျဗဟၼာ့ဘံုတိုင္ေအာင္ ပ်ံ႕လိႈင္ေက်ာ္ၾကား ထင္ရွားေတာ္မူပါေပသည္တကား။

သမၼာသမၺဳဒၶဂုဏ္ေတာ္ဖြင့္ က်က္မွတ္ရန္
၂။ ေသာ ဘဂ၀ါ-ထိုေရႊဘုန္းေတာ္သခင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္၊ ဣတိပိ ဣမိနာစ ကာရေဏန- သဗၺဥ္ဥာဏ္အား စြမ္းပကားျဖင့္ မ်ားသခၤါရ ၀ိကာရႏွင့္ လကၡဏ ပညတ္ နိဗၺာန္ဓာတ္ဟု ငါးရပ္သိရန္ ေဥယ်ဓမ္ကို ေဖာက္ျပန္မရွိ ကိုယ္ေတာ္တိုင္သိေတာ္မူေသာ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ လည္း၊ သမၼာသမၺဳေဒၶါ-သမၼာသမၺဳဒၶ ဟူေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႀကီးျဖင့္ အံ့ခ်ီး၍မကုန္ ျဗဟၼာ့ဘံုတိုင္ေအာင္ ပ်ံ႕လိႈင္ေက်ာ္ၾကား ထင္ရွားေတာ္မူပါေပသည္ တကား။

၀ိဇၨာစရဏသမၸႏၷဂုဏ္ေတာ္ဖြင့္ က်က္မွတ္ရန္
၃။ ေသာ ဘဂ၀ါ-ထိုေရႊဘုန္းေတာ္သခင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္၊ ဣတိပိ ဣမိနာစ ကာရေဏန- သံုးပါး ရွစ္ပါး ၂ မ်ိဳးအားျဖင့္ ေဟာထားပညာ ဥာဏ္၀ိဇၨာတည္း၊ နိဗၺာနဓာတ္ အၿမိဳက္ ရပ္သို႔ ဆိုက္ကပ္ရန္ျဖင့္ အမွန္သင့္သည့္ အက်င့္စရဏ ဆယ့္ငါး၀ႏွင့္ တကြဥႆံု ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း၊ ၀ိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ-၀ိဇၨာစရဏသမၸႏၷဟူေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႀကီးျဖင့္ အံ့ခ်ီး၍မကုန္ ျဗဟၼာ့ဘံုတိုင္ေအာင္ ပ်ံ႕လိႈင္ေက်ာ္ၾကား ထင္ရွားေတာ္မူပါေပသည္တကား။

သုဂတဂုဏ္ေတာ္ဖြင့္ က်က္မွတ္ရန္
၄။ ေသာ ဘဂ၀ါ-ထိုေရႊဘုန္းေတာ္သခင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္၊ ဣတိပိ ဣမိနာစ ကာရေဏန-ဒီပကၤရာ ထြတ္ခ်ာသနင္း ေျခေတာ္ရင္းမွ မွန္ကင္းသိရီ ေဗာဓိမ႑ိဳင္ ခန္း၀ါပိုင္ေအာင္ ဆယ္ခိုင္ပါရမီ စံုျပည့္ညီလ်က္ သံုးလီဘ၀ မ်ားသတၱ၏ သုခစီးပြား က်င့္ေသာအားျဖင့္ မိုက္မွားအယူ မိစၦာဟူက ဆံျမဴတစ္စိ မကပ္ၿငိဘဲ သတိသမၸဇဥ္ မျပတ္ယွဥ္လ်က္ သဗၺဥ္ဥာဏ္ေတာ္ ရေၾကာင္းေရာ္၍ ႂကြေတာ္မူခဲ့ေသာ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း၊ သုဂေတာ-သုဂတဟူေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႀကီးျဖင့္ အံ့ခ်ီး၍မကုန္ ျဗဟၼာ့ဘံုတိုင္ေအာင္ ပ်ံ႕လိႈင္ေက်ာ္ၾကား ထင္ရွားေတာ္မူပါေပသည္တကား။

ေလာက၀ိဒူဂုဏ္ေတာ္ဖြင့္ က်က္မွတ္ရန္
၅။ ေသာ ဘဂ၀ါ-ထိုေရႊဘုန္းေတာ္သခင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္၊ ဣတိပိ ဣမိနာစ ကာရေဏန-သေတၱာကာသ သခၤါရဟု ေလာကသံုးဘံု အလံုးစံုကို အာ႐ံုထင္စြာ ပိုင္းျခားကာျဖင့္ ေကာင္းစြာကုန္စင္ သိျမင္ေတာ္မူေသာ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ေလာက၀ိဒူ-ေလာက၀ိဒူ ဟူေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႀကီးျဖင့္ အံ့ခ်ီး၍မကုန္ ျဗဟၼာ့ဘံု တိုင္ေအာင္ ပ်ံ႕လိႈင္ေက်ာ္ၾကား ထင္ရွားေတာ္ မူပါေပသည္တကား။

အႏုတၱေရာပုရိသဒမၼသာရထိဂုဏ္ေတာ္ဖြင့္ က်က္မွတ္ရန္
၆။ ေသာ ဘဂ၀ါ-ထိုေရႊဘုန္းေတာ္သခင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္၊ ဣတိပိ ဣမိနာစ ကာရေဏန-ဆံုးမသင့္ရန္ သတၱ၀ါမွန္ေသာ္ ေျခာက္တန္လွ်င္ေျခာက္ ေျမႇာက္တန္ေျမႇာက္၍ ေအာက္ေအာက္ထက္ဂုဏ္ ဆင့္ဆင့္စံုဖို႔ ဖံုဖံုသင္ေပး အစဥ္ေဖးလ်က္ ယဥ္ေက်းေလေအာင္ ေသြးေဆာင္ဆံုးမေတာ္မူတတ္ေသာ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း၊ အႏုတၱေရာ ပုရိသဒမၼသာရထိ- အႏုတၱေရာ ပုရိသဒမၼသာရထိ ဟူေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႀကီးျဖင့္ အံ့ခ်ီး၍မကုန္ ျဗဟၼာ့ဘံုတိုင္ေအာင္ ပ်ံ႕လိႈင္ ေက်ာ္ၾကား ထင္ရွားေတာ္မူပါေပသည္တကား။

သတၱာ ေဒ၀မႏုႆာနံ ဂုဏ္ေတာ္ဖြင့္ က်က္မွတ္ရန္
၇။ ေသာ ဘဂ၀ါ-ထိုေရႊဘုန္းေတာ္သခင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္၊ ဣတိပိ ဣမိနာစ ကာရေဏန-သတၳ၀ါေဟာ္၊ ကုန္သည္ေက်ာ္သည္၊ ေဖာ္ေလွာ္ငယ္သား၊ ေနာက္ပါမ်ားကို၊ ေရရွား ေဘးခ၊ ကႏၱာရမွ၊ ေခမေျမငူ၊ ထုတ္ကယ္ယူသို႔၊ ထို႔တူတစိ၊ ခဲယဥ္းဘိသည့္၊ ဇာတိဇရာ၊ မရဏာဟု၊ ကႏၱာရၾကမ္း၊ ခရီးလမ္းမွ ေရႊနန္းေျမငူ၊ ျပည္နိဗၺဴသို႔၊ နတ္လူျဗဟၼာ၊ သတၱ၀ါတို႔၊ ေကာင္းစြာေဆာင္ယူ၊ ကယ္တင္ေတာ္မူတတ္ေသာ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း၊ သတၳာ ေဒ၀မႏုႆနံ - သတၳာ ေဒ၀မႏုႆာနံ ဟူေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႀကီးျဖင့္ အံ့ခ်ီး၍မကုန္ ျဗဟၼာ့ဘံုတိုင္ေအာင္ ပ်ံ႕လိႈင္ေက်ာ္ၾကား ထင္ရွားေတာ္မူပါေပသည္တကား။

ဗုဒၶဂုဏ္ေတာ္ဖြင့္ က်က္မွတ္ရန္
၈။ ေသာ ဘဂ၀ါ-ထိုေရႊဘုန္းေတာ္သခင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္၊ ဣတိပိ ဣမိနာစ ကာရေဏန-ဒုကၡ သမုဒယ၊ နိေရာဓႏွင့္ မဂၢမည္သာ၊ ေလးသစၥာကို ဦးစြာပိုင္ပိုင္၊ သိျမင္ႏိုင္၍၊ သံုးဆိုင္ေ၀ေန၊ မ်ားဗိုလ္ေျခကို၊ မေသြအတူ၊ သိေစေတာ္မူႏိုင္ေသာ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း၊ ဗုေဒၶါ-ဗုဒၶဟူေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႀကီးျဖင့္ အံ့ခ်ီး၍မကုန္ ျဗဟၼာ့ဘံုတိုင္ေအာင္ ပ်ံ႕လိႈင္ေက်ာ္ၾကား ထင္ရွားေတာ္မူပါေပသည္တကား။

ဘဂ၀ါဂုဏ္ေတာ္ဖြင့္ က်က္မွတ္ရန္
၉။ ေသာ ဘဂ၀ါ-ထိုေရႊဘုန္းေတာ္သခင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္၊ ဣတိပိ ဣမိနာစ ကာရေဏန-အဏုျမဴသဖြယ္ ေပ်ာက္ကြယ္သိမ္ေမြ႕ မျမင္ေတြ႕ေအာင္ ႐ုပ္ေဆာင္ဖန္ဆင္းႏိုင္ေသာ "အဏိမာ" ဘုန္းေတာ္...
စိတ္၏အလား ေကာင္းကင္ဖ်ား၌ ေပါ့ပါးလ်င္ျမန္၊ စ်ာန္ပ်ံႂကြသြားႏိုင္ေသာ "လဃိမာ" ဘုန္းေတာ္ ...
ကိုယ္ေတာ္သဏၭာန္ ပံုဟန္တိုင္းျငား၊ မႏိႈင္းအားဖို႔၊ ႀကီးမားေလေအာင္၊ ႐ုပ္ေဆာင္ ဖန္ဆင္းႏိုင္ေသာ "မဟိမာ" ဘုန္းေတာ္...
ဆီးတားကြယ္ကာ မရွိပါဘဲ လိုရာတိုင္းေပါက္ တခဏေလာက္ျဖင့္ ႂကြေရာက္ႏိုင္ေသာ "ပတၱိ" ဘုန္းေတာ္....
အဆင္းအတန္တန္ ပံုသဏၭာန္ကို စီမံဖန္တီး တခဏတည္းျဖင့္ ၿပီးစီးႏိုင္သာ "ပါကမၼ" ဘုန္းေတာ္...
ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ စိတ္ဓာတ္ေတာ္မွ စ၍မႂကြင္း၊ လူနတ္မင္းကို ပိုင္နင္းအုပ္စိုး လႊမ္းမိုး ႏိုင္ေသာ "ဤသိတာ" ဘုန္းေတာ္...
သမာပတ္စ်ာန္၊ အဘိညာဏ္ကို၊ ၀င္စံလိုက၊ တခဏခ်င္းပိုင္၊ ၀င္စားႏိုင္ေသာ "၀သိတာ" ဘုန္းေတာ္...
ကိစၥတစ္ခု ျပဳစုတုန္းပင္ ၿပီးဆံုးခ်င္ေသာ္၊ ေဆာလ်င္မေသြ ၿပီးဆံုးေစႏိုင္ေသာ "ယတၳကာမာ ၀သာယိတာ" ဘုန္းေတာ္...
ရွစ္ေဖာ္အျပား ဤသို႔အားျဖင့္ ထင္ရွားေလဘိ "ဣႆရိယ" ဘုန္းေတာ္....
ကိေလသာရန္ ပယ္ဖ်က္လွန္ဖို႔ နိဗၺာန္ဖိုလ္မဂ္ ကိုးခ်က္အျပား ေလာကုတၱရာတရား ဟူေသာ "ဓမၼ" ဘုန္းေတာ္ ...
ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ ျဖစ္ေပၚလာ၍ ကမၻာတိုက္ေပါင္း ေသာင္းေလာကဓာတ္ ပဲ့ထင္ထပ္မွ် ႏွံ႕စပ္သတင္း ေက်ာ္ေစာျခင္းဟူေသာ "ယသ" ဘုန္းေတာ္...
ေရႊမ်က္ႏွာေတာ္ လက္ေျခေတာ္မွ စ၍မႂကြင္း ပင္လံုး၀င္းသည့္ ပန္းမင္းအေန၊ က်က္သေရ မဂၤလာ စုေ၀းကာျဖင့္ လြန္စြာတင့္တယ္ သပၸာယ္ေတာ္မူေသာ "သိရီ" ဘုန္းေတာ္....
အလိုေတာ္အတိုင္း ေတာင့္တတိုင္းပင္ မဆိုင္းမတြ ၿပီးစီးရသည့္ "ကာမ" ဘုန္းေတာ္....
တေလာကလံုး ညြတ္႐ံုးကိုးစား အားထားဖို႔ရာ လြန္စြာႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ေတာ္မူေသာ "ပယတၱ" ဘုန္းေတာ္....
ဤေျခာက္ေဖာ္ဂုဏ္ ဘုန္းေတာ္ဟုန္ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ဤအေၾကာင့္ေၾကာင့္လည္း၊ ဘဂ၀ါ-ဘဂ၀ါ ဟူေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႀကီးျဖင့္ အံ့ခ်ီး၍မကုန္ ျဗဟၼာ့ဘံုတိုင္ေအာင္ ပ်ံ႕လိႈင္ေက်ာ္ၾကား ထင္ရွားေတာ္မူပါေပသည္တကား။( အဆင္မေျပရင္ျပန္ေျပာေနာ္)

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လူတိုင္းမွာ သဒၶါတရားရွိဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္....ဒီေတာ႔ သဒၶါတရား
ဆိုတာ ျမတ္ဗုဒၶရဲ ့ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို ယံုၾကည္ျခင္း.....ကံတရားႏွင္႔ ထိုကံတရား၏
အက်ိဳးေတြကို ယံုၾကည္ျခင္းေတြပါ ပဲ.......သဒၶါတရား ရွိမွ အရာရာကို ေအာင္ျမင္ႏိုင္
မွာပါ ..အထူးသျဖင္႔ မဂ္ ဖိုလ္ ရဖို႔ေပါ႔........

ပညာရွိေတြက လူ႔ဘ၀ခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို ..တရားရဖို႔ အတြက္..အက်ိဳးရွိရွိသံုးတတ္ၾကျပီး
ပညာမဲ႔ သူေတြကေတာ႔ လူ႔ဘ၀ခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို ကာမဂုဏ္စည္းစိမ္ေတြခံစားဖို႔...
မ်ားမ်ား အသံုးခ်ၾကပါတယ္...........................။ ။

သံစဥ္.........

လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ဆံုးမစာ...

မံုရြာၿမိဳ႕အနီး၊ ဆားထံုးရြာေန၊ တပည္႔ ေမာင္ ေရာင္နီသို႔ ေရးေပးေသာ ပိဋကတ္အစြယ္ခ်ိဳးေတးထပ္ ။

တပိုင္းေၾကာင္ က်က္စာရ႐ံုႏွင္႔ ၊ ခက္ပါလွ သေဘာဥာဏ္၊ ထက္မာန အေျပာသန္တယ္၊ ေဒါသမာန္ ထူပြါး၊ ေစာဒကတုဖက္လာလွ်င္၊ သူ႕ထက္ငါ ျငင္းတဲ႔လူစား၊
ဘုရားေဟာ ျမတ္ဓမၼခန္ကို၊ တတ္ေလဟန္ေယာင္၀ါး၊ ပရမတ္ျပန္ အေၾကာင္းသမားေတြတို႕၊ ေထာင္လႊားၾက သူ႕ထက္ငါ၊ အသိဥာဏ္ တစ္ထြာေလာက္ကယ္ႏွင္႔၊ ညွာမေထာက္ ေဟာတတ္လွပါ။
ပရိသတ္ ေထာမနာေအာင္၊ ေစာဒနာ-ဥာဏ္အေကာက္ေတြႏွင္႔၊ ကန္အေၾကာက္ အတင္းမေ႐ွာင္၊ ျငင္းၾကလူ႕ေဘာင္၊ ပိဋကတ္ အစြယ္ေထာင္လွ်င္၊ အပါယ္ေဘာင္ ဆင္းရလိမ္႔ေလး။


အလြန္ေကာင္းတဲ႔ ေတးထပ္ပါ၊ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ သူ႕တပည္႔မ်ားကို ေတးထပ္တို႕ လကၤာတို႕ႏွင္႔ အစဥ္ျမဲ ဆံုးမေလ႔ရွိပါတယ္၊ ဒီေတးထပ္ကေတာ႔ သူ႕တပည္႔ေမာင္ေရာင္နီကို ဆံုးမခဲ႔တာေပါ႔ ဒါေပမယ္႔လဲ ဒီေတးထပ္ကို ဖတ္ရသူ ကၽြႏုပ္တို႕ အဖို႔ရာမွာ ဆင္ျခင္စရာေတြ ရရွိပါတယ္၊ ဘယ္လိုလဲ ဆိုေတာ႔ တိုတိုေလးေျပာရင္ေတာ႔ မာန မၾကီးၾကနဲ႔ မာနၾကီးရင္ အပါယ္ေရာက္မယ္ ဆိုတဲ႔ အဓိပၸါယ္ပါပဲ ၊ ဒီမာနၾကီးတယ္ဆိုတာကို ေခတ္ေ၀ါဟာရအေနနဲ႔ေျပာရရင္ေတာ႔ ““ဘ၀င္ျမင္႔တယ္ေပါ႔”” ဘယ္ေနရာမွာ ဘာလို႔ ဘ၀င္ေတြက ျမင္႔ရမွာလဲ ေပါ႔ ၊ ဒါေပမယ္႔ လူဆိုတာက ကိုယ္က ရုပ္လွ ရင္ အဲဒီကိုယ္႕ရုပ္ကို စြဲလန္းတဲ႔ စိတ္က ေနအေျခခံျပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ႔ မာန ေပါ႔ ဘ၀င္ျမင္႔တယ္ေပါ႔ ၊ ပညာတတ္ရင္ ထိုပညာကို စြဲျပီး ဘ၀င္ျမင္႔တယ္ေပါ႔ ေနာက္ျပီး စည္းစိမ္ခ်မ္းသာရင္ ထိုစည္းစိမ္ကို စြဲျပီးေတာ႔ ဘ၀င္ျမင္႔တယ္ေပါ႔ ေနာ္ ဒီေတာ႔ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ႔ ဒီလိုပဲ ဘ၀င္ျမင္႔တာပါပဲေနာ္ အမ်ားကို သိမ္းက်ံဳျပိးေတာ႔ ေျပာတာေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး ဒီလို ဘ၀င္ျမင္႔ စိတ္ၾကီး၀င္သူေတြကိုပဲ ရည္ရြယ္ပါတယ္၊ ဒီေတာ႔ အဲဒီ ဘ၀င္ျမင္႔တဲ႔စိတ္ေၾကာင္႔ဘာေတြျဖစ္လာသလဲ ဆိုရင္ အဲဒီသူဟာ ကိုယ္နဲ႔ အနီးကပ္ဆံုးျဖစ္တဲ႔ ေက်းဇူးရွင္မိဘမ်ားကိုေတာင္ မေထမဲ႔ျမင္ျပဳတတ္ၾကတယ္၊ မိဘကိုေတာင္ဒီလိုျဖစ္ရင္ တစ္ျခားသူကိုေျပာစရာမလိုေတာ႔ဘူး ေနာ္ ခု ဒီ ေတးထပ္မွာက ဦးေရာင္နီ ဆိုသူ က စာနဲ႔ ေပနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး
ေမာက္မာေနလို႔ ဆရာေတာ္က ဆံုးမရတယ္လို႔ ယူဆရတယ္ ။ ဒီေတာ႔ ကိုယ္က ဘယ္ေလာက္ပဲေတာ္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ တတ္တတ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်မ္းသာခ်မ္းသာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရုပ္ေခ်ာေခ်ာ ကိုယ္႔႕ထက္နိမ္႔ပါးသူေတြအေပၚမွာ ညွာတဲ႔ စိတ္ကေလး ထားတတ္ဖို႔ ရာအင္မတန္အေရးၾကီးလွပါတယ္ ။ ကိုယ္႔ထက္ေတာ္သူ တတ္သူ ခ်မ္းသာသူေတြ ကိုယ္႔ကို ႏွိမ္ျပီး ဆက္ဆံတာကိုခံရရင္ ဘယ္လိုေနလဲ လို႔ေတြးၾကည္႔ေပါ႔၊ ေနာ္ ၊ ဒီေတာ႔ ဘယ္ေနရာ မွာ ဘယ္သူနဲ႔ဆက္ဆံ ဆက္ဆံ ကိုဘက္က သူမ်ားၾကားလို႔ေကာင္းမဲ႔
စကားခ်ိဳခ်ိဳ ေျပာႏိုင္ေအာင္၊ သူမ်ားျမင္လို႔ ေကာင္းမဲ႔ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းလုပ္ႏိုင္ေအာင္ ၊
ကိုယ္႔စိတ္ေတြကို ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းေစမဲ႔ အေတြးေကာင္းေကာင္းေတြးႏိုင္ေအာင္ အထက္လူၾကီးနဲ႔ မိဘ ဆရာမ်ား ရဲ႕ ခ်စ္ခင္ေလးစားမႈကိုရေအာင္ေတာ႔
အတတ္ႏိုင္ဆံုးကိုယ္႔မာနကို ကိုယ္တိုင္ ခ်ိဳးႏွိမ္ႏိုင္ရင္ေတာ႔ အေကာင္းဆံုးလို႔ သတင္းစကားပါးရင္း


သံစဥ္...

မ်ဳိးဆက္သစ္သုိ႕

မထင္မွတ္ပဲျဖစ္ေပၚခဲ႔တဲ႕ စကားဝိုင္းေလး တစ္ခု ဆီမွ စကားလံုးမ်ားကို ဦးဇင္းအပါဝင္ တျခားမိတ္ေဆြမ်ားကိုလဲ သိေစခ်င္တဲ႕ ေစတနာေလးက ရင္ထဲကို တိုးဝင္ ျဖစ္ေပၚလာခဲ႔တာေၾကာင္႔မို႕လို႔
ဒီ မ်ိဳးဆက္သစ္သို႔ လို႔ နာမည္ေလးေပးျပီး ေဆာင္းပါးေလးတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ႔တာပါ၊
စကားဝိုင္းေလးျဖစ္ေပၚလာဖို႔ အတြက္ အဓိက ဇာတ္ေဆာင္ကေတာ႔ ဦးဇင္းကို ဆြမ္းစားၾကြဖို႔ ပင္႔ဖိတ္ခဲ႔တဲ႔
ဦးဇင္းရဲ႕ ေနာ္ေတာ္ Dr.အရွင္ဝိမလဝံသ (နာလႏၵာတကၠသိုလ္) ေပါ႔၊ သူ႕ကိုပင္႔ဖိတ္ထားတဲ႔ ဒကာမ်ားရဲ႕အိမ္ေဂဟာနန္းသို႔ ဦးဇင္းကိုပါ ဖိတ္ေခၚခဲ႔တာေပါ႔…. စံျပေစ်းၾကီး နားက ရပ္ကြက္ေလးတစ္ခုမွာပါ အဲဒီေန႔က ဆြမ္းစားလို႔ လဲ အလြန္ေကာင္းခဲ႔ပါတယ္ ၊ ဆြမ္းစားျပီး မုန္႔ဖက္ထုပ္ေတြကိုေတာင္ ျပည္႔ဝေနတဲ႕ ဗိုက္က လက္မခံေတာ႔ တဲ႕ၾကားထဲက ပါးစပ္က စားခ်င္လြန္းလို႔
ကိုယ္႔ဗိုက္ကို ကိုယ္ ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္နဲ႕ စားခဲ႔ေလရဲ႕၊ အဲဒီေန႔က ဧရာဝတီတိုင္း၊ ေက်ာင္းကုန္းျမိဳ႕နယ္
ကညင္ကုန္းေက်းရြာမွ အေျခခံပညာ ေက်ာင္းမွာ ပညာသင္ယူေနၾကတဲ႔ အနာဂတ္ၾကယ္ပြင္႔ ငယ္ေလးမ်ားထဲမွ ဆင္းရဲ ရွားပါးတဲ႕ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ အရွင္ဝိမလဝံသရဲ႕ ဒကာမတစ္ဦးမွ လွဴဒါန္းတဲ႔ ေက်ာင္းဝတ္စံုေလးေတြကို ေနာ္ေတာ္ၾကီးက လက္ခံျပီး သူကိုယ္တိုင္လဲ အလွဴေငြပါဝင္ကာ
ကုသိုလ္ပြဲေလးတစ္ခုကို အိမ္ခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာပဲ ခမ္းနားစြာ က်င္းပခဲ႔ၾကပါတယ္၊ ထိုေန႔က ကညင္ကုန္းေက်းရြာမွ ဒကာၾကီးတစ္ေယာက္ ပါတယ္ ၊ ေနာက္ျပီး စကားဝိုင္းေလးရဲ႕ အဓိက လူျဖစ္တဲ႔ အတြက္ ေၾကာင္႔မို႕ ဆရာဦးေသာင္းထြဋ္ ကိုေတာ႔ ဒီေနရာမွာ ဂုရု ဆိုတဲ႔ ေဝါဟာရနဲ႕ တင္စားျပီး ေျပာခ်င္ပါတယ္၊ ေနာ္ေတာ္ Dr.ဝိမလဝံသက အိႏၵိယ မွ ခနျပန္ေရာက္လာတယ္ဆိုေပမယ္႔ ၊ ကညင္းကုန္းေက်းရြာ မွာ တစ္ရြာလံုးမီးရရွိဖို႔ အတြက္ မီးစက္ၾကီး တစ္လံုးကို ဒကာဒကာမမ်ားနဲ႔ စုေပါင္းလွဴဒါန္းျဖစ္ခဲ႔ ပါတယ္၊ ထိုမီးစက္ၾကီးေရစက္ခ် လွဴဒါန္းပြဲကိုလဲ ပါရမီျဖည္႔တဲ႔ အေနနဲ႕ ေနာက္ပါ ပစၦာသမဏအျဖစ္ ဦးဇင္းတို႕ က လိုက္ပါေဆာင္ရြက္ေပးခဲ႔ ပါတယ္၊ အဲဒီ ကိစၥကေနစျပီး စကားဝိုင္းေလးကို စတင္ေစခဲ႔တာေပါ႔ ေျပာခဲ႔ၾကတာကေတာ႔ အမ်ားသားဗ် ဒါေပမယ္႔ အလြန္သေဘာက်ျပီး ႏွစ္ျခိဳက္မိတဲ႔ စကားေလးမ်ားကို ျပန္ေျပာပါဆိုရင္ေတာ႔ … မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားရဲ႕ အနာဂတ္လွပဖို႔ ခု ဒီစကားဝိုင္းမွာ ထိုင္ေနၾကတဲ႔ သူအားလံုးက တာဝန္သိစြာ
ဘယ္လို ေဆာင္ရြက္ရမယ္ ဘယ္လိုစိတ္ဓာတ္ေတြေမြးျမဴေပးရမယ္ဆိုတဲ႔ စကားေလးေတြပါပဲ၊ ဦးဇင္းတို႕က
ဘုန္းၾကီး ျဖစ္ေနတာေတာ႔ မွန္ပါရဲ႕ ဒါေပမယ္႔ တစ္ခါ တစ္ရံမွာ လူပညာရွိေတြနဲ႕ၾကံဳေတြ႔တဲ႕အခါ ဦးဇင္းတို႕က အာရံုစိုက္နားေထာင္ၾကရပါတယ္၊
လူမွာအမ်ိဳး ၾကက္မွာအရိုး ဆိုတဲ႔ စကားပံုေလးအတိုင္းပါပဲ ၊ မ်ိဳးရိုးဆိုတာမတိန္ေကာႏိုင္ပါဘူး
လူေတာ္တစ္ေယာက္ေမြးဖြားေပးႏိုင္တဲ႔ လူ႕အသိုင္းဝိုင္း၊ ထိုလူေနထိုင္တဲ႔ ျမိဳ႕ ႏွင္႔ ႏိုင္ငံ မွာ ထိုလူရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းေတြရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေကာင္းေတြကို ခံစားၾကရ ပါတယ္၊ အေျခခံစိတ္ဓာတ္ေကာင္းျမတ္တဲ႕ သူေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈဟာ အမ်ားအတြက္ တကယ္အက်ိဳးရွိပါတယ္၊
လက္ရွိဦးဇင္းတို႕ ေတြ႔ၾကံဳေနရတဲ႕ လူ႕ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အမ်ားအတြက္ အက်ိဳးျပဳႏိုင္တဲ႕လူေတာ္ေတြ
လူေကာင္းေတြ အမ်ားၾကီး ေမြးဖြားလာဖို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္၊ ေရွးကလူပညာရွိ ရဟန္းပညာရွိမ်ားရဲ႕
ပညာႏို႕ရည္ေတြ ေသာက္စို႔ သံုးေဆာင္ႏိုင္ခဲ႔ ၾကတဲ႔ ယေန႔ လူေတာ္လူေကာင္းမ်ားဟာ အတၱဟိတ
ပရဟိတ ႏွစ္ပါးလံုးကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္နဲ႕ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနၾကတာဟာ ဝမ္းသာစရာပါ
လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ မွာ ေအးခ်မ္းစြာေနထိုင္ႏိုင္ျပီး သာယာတဲ႔ဘဝေလးေတြကိုပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔
လူငယ္မ်ားရဲ႕ ပညာေရး နဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈဟာ လဲ အင္မတန္အေရးၾကီးပါတယ္၊ ပညာေရးေကာင္းမြန္မွ
ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ တျခားစီးပြားေရးစတဲ႔ အေရးေပါင္းမ်ားစြာကို အေကာင္းဆံုးဖန္တီးႏိုင္မွာေပါ႔၊
ဦးဇင္းတို႕ရဲ႕ အဲဒီစကားဝိုင္းေလးမွာ ဂုရုၾကီးက ေတာ႔ ေျပာတယ္ဗ်၊…
အရွင္ဘုရားတို႕ဟာ တပည္႔ေတာ္တို႕ ရဲ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြပါပဲ ရိုေသစြာ ေလွ်ာက္ထား ခ်င္ပါတယ္၊
အရွင္ဘုရားတို႕ ဟာ သာသနာအတြက္ ဘာသာအတြက္ လူမ်ိဳးအတြက္ ႏိုင္ငံအတြက္ သားေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖို႔ကိုလဲ ေမွ်ာ္လင္႔ ခ်င္ပါတယ္၊ ေနာက္ျပီး အရွင္ဘုရားတို႕ ေမြးထုတ္ေပးမယ္႔ ကိုရင္ ငယ္မ်ားႏွင္႔ ေက်ာင္းသားမ်ား ထဲမွာမွ လူေတာ္လူေကာင္း အာဇာနည္တစ္ေယာက္ ေပၚထြက္ခဲ႔ မယ္ဆိုရင္ ပဲ ၾကိဳးစားရက်ိဳးနပ္ပါတယ္ဆိုတာကို သူေျပာျပပါတယ္၊
ထြန္းထြန္းကားကား၊ ေယာက်္ားတစ္ဆူ။
ထိုသသူကား၊ လူ၌ေသာ္လည္းရႏိုင္ခဲ႔၏၊
ေၾကာင္းက်ိဳးစစ္၍၊ က်ိဳးျပစ္ရႈေမ်ာ္သိျမင္ပါမူ၊
ေလးေဖာ္မ်ိဳးစစ္၊ မွီရာျဖစ္လိမ္႔………..။ ေရွးသူေတာ္ေကာင္းမ်ားရဲ႕ အဆိုအမိန္႔မ်ားဟာအင္မတန္
မွတ္သားစရာေကာင္းလွပါတယ္၊ ထြန္းကားေတာက္ေျပာင္တဲ႕ လူတစ္ေယာက္ကို အမ်ိဳးတစ္ခုမွ
ေမြးဖြားေပးႏိုင္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ေလးပါးေသာအမ်ိဳးတို႕ မွီရာျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ရည္ညႊန္းထားတဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ
ဒီစကားလံုးေတြကို ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကားထားခဲ႔တာရွိပါတယ္၊
ေညာင္တစ္ပင္ေကာင္းေတာ႔ ငွက္တစ္ေသာင္း နားခိုႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ႕ စကားပံုေတြလဲ အထင္အရွားရွိေနတယ္မဟုတ္လား၊ ဒါေၾကာင္႔မို႕ အနာဂါတ္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကို လူေတာ္ေတြအေနနဲ႕ ေမြးထုတ္ေပးႏိုင္ဖို႕ ၾကိဳးစားဖို႕ တာဝန္ဟာ ယေန႔ ရွင္သန္ေနၾကတဲ႕ ပစၥဳပၸန္လူေတာ္ေတြမွာ ဝတၱရား ရွိတယ္ဆိုတာကို ေျပာခ်င္ပါတယ္၊ ေနာက္ျပီးေတာ႔ အဲဒီစကားဝိုင္းေလးမွာ ဂုရုၾကီးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ သမိုင္းတစ္စိတ္တစ္ေဒသကိုလဲ ေျပာျပခဲ႔ေလရဲ႕၊ ငယ္ငယ္တုန္းက ခက္ခဲတဲ႕ ေလာကဓံေတြကို ေက်ာ္လႊား ရုန္းကန္ၾကိဳးစားျပီး ေနခဲ႔ရတယ္ဆိုတာေတြေပါ႔ ၊ ယေန႕ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားတဲ႕ လူေတာ္ေတြ အမ်ားစုဟာ ဘဝကို ခက္ခက္ခဲခဲ ရင္ဆိုင္းခဲ႔ရတယ္ဆိုတာကို
ဦးဇင္းတို႕ မိတ္ေဆြမ်ားလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးသိျပီးသားျဖစ္မွာပါေနာ္…… တစ္ခါတစ္ေလမွာ ကိုယ္တိုင္က
လူေတာ္မျဖစ္ခဲ႔ရင္ေတာင္မွ လူေတာ္ေတြျဖစ္ဖို႔ အေထာက္အပန္႔ေပးႏိုင္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္လဲ ဒါဟာ ေက်နပ္စရာ
ရလဒ္တစ္ခုပါ၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း မျဖစ္ႏိုင္ခဲ႔ ရင္ေတာင္မွ ေနာက္လိုက္ေကာင္းေတာ႔ ျဖစ္ၾကဖို႔ လိုပါတယ္၊ ဆရာေကာင္းတစ္ေယာက္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖို႔အတြက္ တပည္႔ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ ဖို႕ အရင္ၾကိဳးစားရပါလိမ္႔မယ္၊ တပည္႔ေကာင္းတစ္ေယာက္ဆိုတာ
ဆရာေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ပါပဲ၊ ေနာက္လိုက္ေကာင္းတစ္ေယာက္ဆိုတာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ပါပဲ၊ ေနာက္ျပီး ယေန႔ အသက္ ၃ဝ အတြင္းမွာ
ျဖစ္တည္ေနၾကတဲ႕ ဦးဇင္းတို႕လို လူငယ္မ်ားအတြက္ (တေဘာင္) လို႔ေခၚတဲ႕ ေရွးစကားေတြကို ခုခ်ိန္မွာ
အဓိပၸါယ္ရွင္းလင္းစြာ သိနားလည္ဖုိ႔ ခဲယဥ္ေနမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္၊ အဲဒီေန႔က အလြန္ၾကိဳက္မိတဲ႕ တေဘာင္ စကားေလးတစ္ခုကို ဂုရုၾကီးဆီက ေရးသားမွတ္ယူခဲ႔ပါတယ္၊
ေနာက္ျပီး ဗဟုသုတ ၾကြယ္ဝတဲ႕ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ စကားေျပာရျခင္းဟာ စာအုပ္မ်ားစြာကို ဖတ္ရႈရသလိုပါပဲ ဆိုတာကိုလဲ သေဘာေပါက္မိပါတယ္၊ သူေျပာျပတဲ႕ ေဟာဒီ တေဘာင္ ေလးက
အမွန္ေတာ႔ အဓိပၸါယ္အင္မတန္ေလးနက္တယ္ဆိုတာကို သူေျပာျပလို႔ ဦးဇင္းတို႕ သိခဲ႔ရပါတယ္၊
ဒါေပမယ္႔ အဲဒီ အဓိပၸါယ္စသည္ကိုေတာ႔ ဒီေဆာင္းပါးေလးမွာ ခ်မေရးလိုက္ေတာ႔ပါဘူး၊ အခ်ိန္အားလပ္ၾကံဳၾကိဳက္တဲ႕ ခါမွာ မာတီဆိုဒ္ေလးမွာေတာ႔ တင္ထားလိုက္ပါမယ္၊ ေလာေလာစဥ္မွာလဲ
ဦးဇင္းတို႕ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ စာမူၾကမ္းတစ္ခ်ိဳ႕ကို စာအုပ္ျဖစ္ေျမာက္ဖို႔ လုပ္ေဆာင္ေနရေတာ႔ သိပ္မအားလွဘူး မာတီ မိတ္ေဆြမ်ားအေနနဲ႕ ကိုယ္တိုင္က လူေတာ္ေတြ လူလိမၼာေတြ ျဖစ္ေနၾကရံုနဲ႕
တာဝန္မေက်ဘူးေနာ္ ကိုယ္႔လို လူေတာ္ေလးေတြ မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြကို ေမြးဖြားေပးႏိုင္ဖို႔ ကိုလဲ
မလစ္ဟင္းၾကဖို႔ သတိေပးခ်င္တာပါ၊ ခုခ်ေရးလိုက္တဲ႕ စာေတြ နဲ႕ ဒီ တေဘာင္ စကားေလးနဲ႕ ေတာ႔
သိပ္မဟက္စပ္ဘူးထင္ပါတယ္…… သို႔ေသာ္လည္း ဒီစကားေလးကိုပဲ ဦးဇင္းတို႕ မိတ္ေဆြမ်ားကို
သိေစခ်င္တဲ႕ ေစတနာေလးတစ္ခုကို အားကိုးျပီး ဒါေလးကို ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။

တပင္တိုင္ ခဝါခ်၊ နာလွတဲ႕ အသီးေတြ၊ တြန္႔လို႕သာေၾကြ။
အသီးေၾကြ ရာသီေျပာင္း၊ သာသနာေမာင္း ေရွကေဆာ္၊ ေဒါင္းေတြကေအာ္။
ေဒါင္းေအာ္လ်င္၊ သူလာလိမ္႔ေလး၊
ျခေသၤ႔မင္းတန္ခိုးၾကြယ္ တိုးလို႔ကြယ္ပူလိုက္ဦး။
ဂူပုန္းတဲ႕ရွင္ၾကီးေပ်ာ္ရယ္၊ သမီးေတာ္ လႊတ္လိုက္ပါအုံး၊
ဇာနည္ၾကက္မ တြန္လ်င္၊ ဤဇမၺူတြင္ လင္း၍မဆံုး။

ဒါေလးပါ၊ ေနာက္ျပီး ေျပာအံုးမယ္
ေရွးကေကာင္းလို႔ ခုေကာင္းပါသည္၊ အခုေကာင္း ေနာင္ေကာင္းပါလိမ္႔မည္၊ ဆိုတဲ႕ ဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕
အဆိုအမိန္႔ဟာလဲ အလြန္ေကာင္းပါတယ္၊ ေရွးကလူၾကီးမိဘ လူပညာရွိ ရဟန္းပညာရွိမ်ား ေကာင္းခဲ႔လို႔
ဦးဇင္းတစ္ေတြဟာ ေကာင္းက်ိဳးရဲ႕ အသီးပြင္႔ေတြကို စားသံုးေနၾကရပါတယ္၊ ဒီေတာ႔ ဦးဇင္းတို႕ တစ္ေတြ
ေကာင္းခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ေနာင္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ ဟာ အခုလူေတြရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးအသီး အပြင္႔ေတြကို
စားသံုးျပီး အနာဂတ္ ဘာသာ သာသနာ နဲ႕ ႏိုင္ငံ လူမ်ိဳး အတြက္ မ်ိဳးသစ္ေကာင္းေတြ ျဖစ္လာလိမ္႔မယ္လို႔
ေမွ်ာ္လင္႔ ရင္း……………..မ်ိဳးဆက္သစ္တို႕ ရဲ႕ ေတာက္ပတဲ႕ ၾကယ္ပြင္႔မ်ားနဲ႕ထြန္းလင္းတဲ႕ ေကာင္းကင္ျပာျပာၾကီးကို လက္ကမ္းၾကိဳပါရေစ……..။

အရွင္သိရိႏၵ (သာသနာ႔ေအးရိပ္)
တာေမြ၊ ရန္ကုန္။

အသိတရားရဲ႕ ေနာက္ကြယ္..

ကုိယ့္ဘဝ ၊ ကုိယ္အၿမင္ ၊ ကုိယ့္အေတြးနဲ႕ဘဲ ၊ အသိတရားရဲ႕ေနာက္ကြယ္က ၊ ၿဖစ္ေပၚေနတဲ့ စစ္မွန္တဲ့ ရင္ဖြင့္သံစဥ္နဲ႕ ပူေဇာ္ၿခင္တာပါ ၊ အသိတရားတုိ႕ မရင့္က်က္ေသးတဲ့ အခ်ိန္ ၊ အေတြးေတြ စိတ္ကူးေတြ အေကာင္ထည္မေဖာ္နိုင္ေသးတဲ့ အခ်ိန္၊ နုနယ္ေသးတဲ့ အသိဥာဏ္မုိ႕ ၊ မိမိရဲ့ အေတြးအေခၚသည္ မွားသလား မွန္သလားလုိ႕ေတာင္ မစဥ္စားတက္ေသးဘူးဆုိရင္ ပုိ၍ မွန္ကန္ပါလိမ္မယ္၊ တကယ္စဥ္စားမိတာက အေတြးဟူသည္ ၊ လူသားတုိင္းရဲ႕ အတားစီးမရွိ လြတ္လပ္စြာ ပုိင္ဆုိင္ခြင့္ က်င္လယ္ခြင့္ ရွိတယ္လုိ႕သာ ယံုၾကည့္ေမွ်ာ္လင့္ရင္း ၊ အသိတရား တစ္ခုရဲ့ ေနာက္ကြယ္က ၊ ၾကည္ညုိမိၿခ င္းဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုပါပဲ ၊
အဘယ္ေၾကာင့္ ၾကည္ညုိသလဲဆုိရင္၊
(၁)ဆရာေတာ္သည္ တည္တန္႕ခန္႕ၿငားစြာ တရားဓမၼမ်ားကုိ ေဟာၾကားၿခင္း ၊
(၂)ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စက္ဝိုင္းေဒသနာေတာ္ကို လူပိန္းလူဖ်င္းနားလည္ သေဘာေပါက္ေအာင္ ေဟာၿပနုိင္ၿခင္း ၊
(၃)အသက္ရြယ္ အုိမင္းေသာ္လည္း ၿမိဳ႕အရပ္ရပ္ နယ္အရပ္ရပ္သုိ႕ၾကြေရာက္၍ တရားဓမၼမ်ားလွည့္လည္ေဟာေၿပာၿခင္း၊
(၄)မိမိခႏၶာကိုယ္၏ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မွဳ႕ကုိ အဓိက မထား ၿပည္တြင္း ၿပည္ပ သာသနာၿပဳ အေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ၿခင္း ၊
(၅)မိမိရဲ့ တပည့္မ်ားအတြက္ စံၿပနမူနာ အၿဖစ္ ေရွ႕ေစာင္ လမ္းၿပၿခင္း ၊
(၆)ရဲ့ဝံ႔သတၱိၿဖင့္ ၊ မွန္ကန္တဲ့ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ကုိ ခ်နုိင္ၿခင္း ၊
(၇)ယေန့ အခ်ိန္ခါထိ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ အသက္ရြယ္ အုိမင္း ၾကီးရင့္သည္တုိင္ေအာင္ ၊ ေန့မအား ညမအားၿဖင့္ ၿပည္တြင္း ၿပည္ပ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္ ခရီးသြား၍ ၊”ငါ့သားရဟန္းတုိ႕ လူမ်ားစြာတုိ႕ ခ်မ္းသာဖုိ႕ ‘ ဓမၼ ‘ ကုိ ေဟာၾကားၾက” ဟူေသာ ဘုရားရွင္မိန္႕မွာေတာ္မူေသာ စကားရပ္ကုိ ေလးေလးနက္နက္ ခံယူလွ်က္ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ ၊ တစ္နွစ္တာကာလ၏ ၿပကၡဒိန္ရက္ေပါင္း (၃၆၅)ရက္တြင္ ေန႕တရားပြဲ ၊ ညတရားပြဲ ၊ မုိးကုတ္ရိပ္သာ (၇) ရက္ (၈)ရက္ (၁၀)ရက္ (၁၅) ရက္ (၃၀)ရက္တရားစခန္းပြဲၾကီးမ်ား ၊အနယ္နယ္အရပ္ရပ္ ၊ ၿပည္တြင္း ၿပည္ပ ၊ တုိ႕၌ တရားဓမၼမ်ားကုိ လွည့္လည္ ေဟာေၿပာလွ်က္ သာသနာၿပဳလုပ္ငန္းေတြကုိ ၊ေန႕မအား ညမအားေဆာက္ရြက္လွ်က္ ၊ မိသာလွ်င္ မက ၊ မိမိရဲ့ တပည့္မ်ားကုိလဲ ၊ သာသနာၿပဳ လုပ္ငန္းေတြ ၿပဳလုပ္ၾကရန္ တုိက္တြန္းနုိးေဆာ္ရင္း ၊ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းၿပ အၿဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေနၿခင္းကား ၊ တပည့္မ်ားအေန႕နဲ့ ဂုဏ္ယူ ဝင့္ၾကြားခ်င္းဟာ ၊ အၿပစ္တစ္ခုလုိ႕ ေတာ့ မထင္ပါ။
ထုိသုိ႕ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးသည္၊ ခရီသြားေန၍ ၊ ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ပင္ပန္းၿခင္း စိတ္ရဲ့ပင္ပန္းၿခင္း အစရွိတဲ့ ဒုကၡေပါင္းေၿမာက္မ်ားစြာကုိ ခံရေသာ္လည္း ၊ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ့ စိတ္မွာကား ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးမွဳရွိေၾကာင္းကုိ “ငါအခုလုိ ခရီသြားရတာ ပင္ပန္းေပမဲ့ ငါတကယ္ ေက်နပ္အားရပါတယ္ ငါတကယ္ခ်မ္းသာပါတယ္ ၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ငါအခုလုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းေတြ၊ အက်ဳိးစီပြားေတြကုိ၊ အမ်ားၿပည္သူဒကာ ဒကာမေတြ ေပ်ာ္ပါးစြာ အသံုးခ် ခံစားခြင့္ ရၿပီးဆုိရင္ ၊ ငါေက်နပ္တယ္ ငါေပ်ာ္တယ္၊ ဒီေပ်ာ္ရႊင္မွဳ႕သည္ပင္ ငါရဲ့အက်ဳိးအၿမတ္ ၊တစ္ခုပါဟု ၊ တရားဓမၼ ေဟာေၿပာပြဲက ၿပန္လာတုိင္း ၊ တပည့္မ်ားကုိ ၾသဝါဒ မိန့္မွာေတာ္မူၿခင္းဟာ ၊ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ့ ၿမင့္ၿမတ္ေသာ စိတ္ဓါတ္ကုိ ေဖာ္ၿပေနပါ၏ ။
ဒါေၾကာင့္ သာလွ်င္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ ၊အီတာလ်ံ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဦးေလာကနာထ ၏ အဆုိအမိန္႕နဲ႕လည္းကုိက္ညီပါ၏ “The water that flows is clear, The monk who goes also is pure ” ေရဆုိသည္မွာ စီးဆင္းေနမွသာလွ်င္ ၾကည္လင္ သန္႕ရွင္း၏ ၊ ရဟန္းဆုိသည္မွာလည္း အၿမဲတမ္းခရီးသြားေနမွသာလွ်င္ ၾကည္လင္သန္႕ရွင္း၏”
“သံေကာင္းသည္႕ဓါး ၿဖစ္တုန္းၿငားလည္း ၊
ေက်ာက္သြားထက္ပင္ မၿပဳၿပင္က ၊
သံပင္ေကာင္းလွ်က္ ဓါးမထက္”
မွန္ပါေပ၏ သံသည္ အသံုးမၿပဳလွ်င္ သံေခ်တက္၏ ၊
ေရသည္လည္း မစီးဆင္းလွ်င္ ေရေမွာ္တုိ႕ၿဖင့္ ညစ္ပတ္၏၊
စိတ္သည္လည္း လွုပ္ရွားမွဳ႕ မရွိလွ်င္ စြမ္းအား သတၱိမ်ား က်ဆင္းပါသည္။
ထုိကဲ့သုိ႕ပဲ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ့ ၿမင့္ၿမတ္တဲ့ အထက္ပါ ဂုဏ္ရည္တုိ႕အတြက္ မိမိသာလွ်င္ မက ၿပည္တြင္းၿပည္ပ သိရွိသူ အားလံုးက ၾကည္ညိဳမိၿခင္းကား အဘယ္မွာလွ်င္ ဆံုးနုိင္ပါအံံံ့နည္း ၊ ဤကဲ့သုိ႕ အမ်ားအက်ဳိး သာသနာ႕အက်ဳိးကို လုိလုိလားလားၿဖင့္ ေဆာင္ရြက္ေနၿခင္းသည္ကား ၊ မိမိ အပါဝင္ တပည့္မ်ား အားလံုးအတြက္ ဂုဏ္ယူဝင့္ၾကြား စရာ မဟုတ္ပါေလာ့ ၊ လူသားတုိ႕ သဘာဝသည္ ခ်ဳိၿမိန္သည္႕ အသီးတုိ႕ၿဖင့္ ေဝဆာေနသည္႕ သစ္ပင္ၾကီးတစ္ပင္ကုိ ၿမင္လွ်င္ ထုိသစ္ပင္မ်ဳိးကုိသာ လုိခ်င္တပ္မက္ၾက၏ ၊ ထုိသစ္ပင္မ်ဳိးကုိ ရေအာင္ မည္သုိ႕ ၿပဳစုပ်ဳိးေထာင္ခဲ့ရသည္ကုိေတာ့ မစဥ္းစား မေတြးေခၚ ေမ့ေနတက္ၾကေပသည္ ၊ ထုိနည္းတူစြာပင္ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ (သုိ႕မဟုတ္ ) အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုေအာင္ၿမင္ ေက်ာ္ၾကားလွ်င္ ထုိေအာင္ၿမင္ေက်ာ္ၾကားမွဳ႕ကုိ ၾကည့္ၿပီး ၊ မိမိ ပါဝင္သည္႕ အဖြဲ႕အစည္းကုိလည္း ထုိကဲ့သုိ႕ ေအာင္ၿမင္ေက်ာ္ၾကားခ်င္ၾက၏ ၊ သုိ႕ေသာ္ ေအာင္ၿမင္ေက်ာ္ၾကားေသာ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ (သုိ႕မဟုတ္) အဖြဲ႕စည္းတစ္ခု၏ ေနာက္ကြယ္၌ ရွိေသာ ေပးဆပ္ခဲ့ရသည္ “အရင္း အႏွီး” ကုိကား သတိမထားမိၾကေပ ။
မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္ မည္သည္႕အဖြဲ႕အစည္းၿဖစ္ၿဖစ္ ခုိင္မာသည္႕ ယံုၾကည္ခ်က္ မီးလွ်ံတုိ႕ၿဖင့္ ၊ ထက္သန္တဲ့ လံုးလ ဝီရိယ တုိ႕ၿဖင့္ ၾကီဳးစား ၊ အားထုပ္မွသာလွ်င္ ေအာင္ၿမင္မွဳ႕ သရဖူကုိ ဆြပ္ခူးနုိင္ၾကေပမည္ ၊ ဤကားမွန္ပါေပ၏ ၊ ယေန႕ ေအာင္ၿမင္ေသာ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ဦးစီး၍ တည္ေထာင္ေနေသာ မုိးကုတ္ဓမၼရိပ္သာၾကီး သည္လည္းပဲ ၊ ထုိကဲ့သုိ႕ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ့ ခုိင္မာသည့္ ယံုၿခင္ခ်က္ မီးလွ်ံတုိ႕ၿဖင့္ ေန႕မနား ညမနား ၊ ၾကီဳးစား အားထုက္ေနမွဳ႕ေၾကာင့္သာ ေအာင္ၿမင္တုိးတက္ေနၿခင္း ၿဖစ္ေပသည္ ၊
အမွန္တကယ္ကား ၾကီးက်ယ္ ၿမင့္ၿမတ္ေသာ “အရင္း အႏွီး” မ်ားေၾကာင့္ ၾကီးက်ယ္ၿမင့္ၿမတ္ေသာ အက်ဳိးအၿမတ္ မ်ားကုိ ရရွိၿခင္းၿဖစ္ေပ၏ ။
(န ဘိကၡေဝ ဟီေနန အဂၢႆ ပတၱိ ေဟာတိ ၊ အေဂၢေနဝ အဂၢႆ ပတၱိ ေဟာတိ )

ထုိသုိ႕ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ့ေန႕မအား ညမအား ၾကိဳးစားအားထုပ္မွဳ႕ေၾကာင့္သာ ယေန႕အခ်ိန္ခါထိ ေရြမန္းသဘင္ တရားဓမၼရိပ္သာၾကီး ေဝေဝဆာဆာ သုိက္သုိက္ဝန္းဝန္းၿဖင့္ စီကားေနၿခင္းၿဖစ္ေပ၏ ၊
ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ့ သီလဂုဏ္ ၊သမာဓိဂုဏ္ ၊ပညာဂုဏ္ ၊ သာသနာ့စိတ္ဓါတ္ ၊ စသၿဖင့္ ၾကီးက်ယ္ ၿမင့္ၿမတ္ေသာ စိတ္ဓါတ္တုိ႕ကား ၊ အဘယ္မွာလွ်င္ တပည့္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ မၾကည့္ညုိဘဲ ရွိအံံ့နည္း ၊
ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ့ ဆံုမသြန္သင္ လမ္းၿပမွဳ႕ေအာက္မွာ ၾကီးပ်င္းလာရင္းၿဖင့္ ရင္ထဲမွာ တစ္ဖြဖြ ၿဖစ္ေပၚမွိတာက “The more I know him, the more I love him;” ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ့ အေၾကာင္းကုိ ပုိ၍ ပုိ၍ သိေလေလ ပုိ၍ ပို၍ ၾကည္ညုိေလေလ ၿဖစ္ရပါ၏ ။
မိမိတပည့္မ်ားကုိလည္း လမ္းမွားမေရာက္ေစဘုိ့ ၊ ပညာဂုဏ္ရည္တုိးတက္ဘုိ႕၊ အသိဥာဏ္ပညာတုိ႕ရင္က်က္ေစဘုိ႕၊ ပညာသင္ၾကားေနရတဲ့ အခါ ဆင္းရဲဒုကၡ ေပါင္းစံုကုိ ၊ ဇြဲဇြဲသန္သန္နဲ႕ ေက်ာ္လႊားနုိင္ဘုိ႕ ၊ ေလာကဓံရဲ့ အေကာင္းအဆုိးေတြကုိ နားလည္းနုိင္ၾကဘုိ႕၊ စသည္ၿဖင့္ တပည့္ေတြရဲ့ ဘဝေရွးေရးကုိ ေန႕မနား ညမနား နဲ႕ တရားပြဲ ဓမၼသဘင္ေတြရဲ့ ၾကား ၊ ေခြ်းတစ္လံုးလံုးနဲ့႕ကူးၿဖတ္ရင္း ၊ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မွဳ႕ ေတြကုိ တဒဂၤေလးမွ မရပ္နားေစတဲ့ ၊
“ ေအာ္ .. ၊ငါတပည္ေတြ ပညာတက္ၿဖစ္ေအာင္ ငါဘယ္လုိ သြန္သင္ညြန္ၿပရမလဲ ၊ ငါဘယ္လုိဆံုးမရမလဲ ၊ ငါတပည့္ေတြ ဘဝတုိးတက္ဘုိ့အတြက္ ငါဘယ္လုိတြန္းအားမ်ဳိးေတြ ေပးရမလဲ ၊ ငါတပည္႕ေတြ တစ္ခ်ိန္မွာ ငါလုိပဲ ပြဲလယ္တင္ဘုိ႕ အတြြက္ ငါဘယ္လုိေၿမာက္စားရမလဲ စသည္ၿဖင့္ ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာကုိ အေၿဖထုပ္ရင္း ေမာပန ္း ႏြမ္းနယ္မွဳ႕တုိ႕ကုိ ပုိမုိၾကီးထြားနုိင္ေစတဲ့ “ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ့ ၾကီးမားတဲ့ ေမတၱာတရားမ်ားကုိ “ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ့ ဘဝအေမာေၿပေစရန္ “ တပည့္မ်ားအေနနဲ့ ဒီေက်းဇူးေတြကုိ ဘယ္လုိတုန္႕ၿပန္ၾကမည္နည္း …….?
ေလာကတြင္ လူအမ်ား ေန့စဥ္နွင့္ အမ်ွ အလြယ္တကူ ေၿပာဆုိ ေခၚေဝၚေနၾကေပတဲ့ စကားတခြန္းမွာ “ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ‘ ေက်းဇူးပါ” ဆုိေသာ စကားနဲ့ပတ္သက္၍ ကမၻာ အရပ္ရပ္မွာ ေဝါဟာရ စကားလံုးအမ်ဳိးမ်ဳိးၿဖင့္ လဲလွယ္ေဖာ္ၿပၾကေသာ္လည္း မေၿပာင္းလဲဘဲ အၿမဲတူညီေနသည္ကေတာ့ “ေက်းဇူး (နဲ႕)ေက်းဇူးတင္သည္စိတ္” တစ္ခုပါပဲ ၊ ေခတၱမွ် ရပ္၍ စဥ္းစားမိလုိက္ၾကေစလုိပါသည္ ၊ ၿမန္မာစာအဖြင့္ က်မ္းနွင့္ ကမၻာအဘိဓာန္ၾကီးမ်ား၏ (Definition)တြင္ မည္သုိ႕ က်ယ္ၿပန္႕စြာ ဖြင့္ဆုိခဲ့ၾကသည္ၿဖစ္ေစ တစ္ခုတည္းေသာ အနက္အဓိပၸါယ္ကုိ ဆြဲထုပ္ၾကည့္မည္ ဆုိပါလွ်င္ ၊ ကုိယ္႕အေပၚ၌ ကုိယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ရွိ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေကာင္းက်ဳိးၿဖစ္ေစေၾကာင္း အေထာက္ပံ႕ေကာင္း တစ္စံုတစ္ရာကုိ ၿပဳလုပ္ခဲ့ ေၿပာဆုိခဲ့ ေစာင့္ေရွာက္ကူညီပံ႕ပုိးေပးၿခင္းကုိပင္လွ်င္ ”ေက်းဇူး” ဟုဆုိပါသည္ ။
ထုိ႕ေၾကာင္႕ ဆရာေတာ္ ဘုရားသည္ ၊ ငါတုိ႕ အားလံုးအေပၚ၌ အၿမဲတမ္းေက်းဇူး ရွိေနပါတယ္ဆုိတာကုိ တင္ၿပၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္ ၊
ေက်းဇူး ၊ေက်းဇူးတင္ ၊ ေက်းဇူးသိ ၊ ေက်းဇူးဆပ္၊ ဟုစကားရပ္ ေလးခုကုိ ညီမွ်ၿခင္းခ်ရမည္ ဆုိပါလွ်င္ ေက်းဇူးတရားရွိတဲ့ သူကုိေက်းဇူးေက်ေအာင္ဆပ္တဲ့ ။ ဒါေၾကာင့္ ။
“ How can we give our gratitude to him ” …? ဆုိတဲ့ စာေၾကာင္းေလးကိုေငးေမာရင္း


အရွင္ပညာသီရီ (ဓမၼာစရိယ )
B.A (Hnos) M.A (Pali and prakrit)
Ph.D (thesis )
India,


သံစဥ္........

" ဘ၀ရဲ့ တစိပ္တေဒသ သံစဥ္ေလးမ်ား..."

igwkdUav;pm; MunfndK cspfcif&wJh q&mMuD; a[maNymaeMu pum;av; wpfck&Sdygw,f tJ'g bmvJqkdawmh.. twdwfukdawG; raqG;aveJh twdwfqkdwm Nyefrvmbl;?wJh.. rSefygw,f twdwfqkdwm tem*wfukdo,faqmifvkdU &aumif;wJh t&mawmh r[kwfygbl;? ‘'gayrJhvJ b0orkdif;pmrsufeSmwkdif;rSmawmh twdwfawG&SdcJhMuvkdU omvSsif yp©KyÜef eJh tem*wfwkdU arG;zGm;vm&Ncif; qdkvSsif ykdrSefuefygvdrhfr,f? tem*wfukd c&DqufbkdUtwGuf twdwf&Jh orkdif;pmrsufESmukdawmh Nyefvnfai;arm&pNrJygyJ../tcsdefukd aehpm; ?aehukd vpm;? vukdeSpfpm;vkdUb0&JhtcsdefawG ukefqHk;cJhMuayrJh?&ifxJrSmawmh &ufv eSpfawGukd vGrf;armwrf;waeqJygyJ?vGrf;wJhpdwfukd aNzodyfzkdUtwGuf tm;tifavSsmUeJwJh vufwpfpHkeJh b0 orkdif;pmrsufESmudk NyefvSefMunhfrdaomtcg................................................

orkdif;pmrsufem(1)

h

emusifrSဳ႕cg;oDrSKUwkdUukd r&ifhusufwufao;wJhcsdef vTwfaNrmufrSKU 0drkwÅd&oukdom&SmazG;&if; c&D;qufcJhwJh q,feSpfom;t&G,fuyif NrefrmwkdU&Jh ,mOfaus;rSKU tav;eufxm;&m rd&kd;zvm yAÁZÆ r*Fvmac:wJh &SifomraPb0av;ukdbJ eSpfNcdKwfaysmfarGU&if; c&DqufcJh&ygw,f/ NrefrmwkdU tm;ukd;tm;xm;NyK&m rGefNrwfwJh zef0gqifNref; 0wfouFef;av;ukd 0wf&Hk&if;bJ r&yfrem; tm;vyfcsdefrsm;ukd ul;cuf&if;...&SifomraPwkdU&Jh ,Ofaus;rSKUac:wJh &Sifusifh0wfeSifh y&dwfMuD;(11)okwf bk&m;&Sdckd;trsKd;rsKd; arwÅmykdUenf;toD;oD;wdkUukd armaeatmifusufcJh&w,f? &uf vwkdU wkdufpm;&m tcsdeftenf;i,f MumvmwmehJtrSs..q&morm;\tm;ay;aNrSmufpm;rSKUatmufrSmusifvnf&if; .. ouFef;ukdpD; pdwfykwD;eSifhbkef;MuD;b0[m.. o'´g rwuf&ifawmh pmrwufawmhbl;[l;aom q&mbkef;MuD;&Jh oGefoifnGefNyrSKUudk avhvmcJhNyefawmhvJ rmeukdvkdcsif rmef[kefukd a&SUwef;wifcsifwJhuav;b0rkdU o'´g pmtkyfukdxkyf yg;pyfutNrKwfpDatmif....okwfpOf okwfeuf oN*FKdvfygXfteufrsm;ukdvJ ausnufatmif wwGwfwGwfusuf&NyefNyD; ...okwfpOf okwfeufeJh oN*FKdvfav; tenf;i,f&&ifawmh pmoifwkdufoGm;&r,fqkdwJh q&morm;&Jh tm;ay;rSKUaMumihf ynma&; tdrfrufukd aemufxyfwpfcg vif;vufcJh&Nyefygw,f/ 'DvkdeJhbJ qm&morm;&Jh aNrSmufpm;rSKU aNcmufxm;rSKUawG&Jh atmufrSm tikdwvSnfh tNyHK; wvSnfheJh b0ZmwfcHkay:rSm Zmwfq&m&Jh MudK;qGJ&m u&if; ckef&if; c&D;qufcJhwmuawmh raocsmra&&mwJh reufzefqkdwJh tdrfrwfawG&JhMum;rSm tm;wufvkduf qkwfepfvkdufeJU Nzwfoef;ul;cufcJh&ygw,f ...'DMum;xJ..aysmfp&mawGukd tqufrNywfay;qyfavh&SdwJh wUkd&Gmaemufu cspfp&m {&m0wD&Jh urf;aNc oJaomifNyifay:rSm aqmhupm;&if; vSKdif;cufoHawG&JhMum;rSmMuD;Nyif;vm&wJh {&m0wDom;av;ukd cspfwwf cifwwf vGrf;wwfatmif oifay;cJhwJh cspfp&m{&m0wDukdvnf; vGrf;armae&Nyefygw,f....

t&m&mukd cGJNcm;pdwfNzmekdifNcif;r&Sdao;wJh

uav;wpfa,mufrkdU tem*wfvrf;urNyD0kd;w0g;/

usef;rma&;*&kdpkduf ? pm;MudK;pm;oif ? vdrfvdrfrmrmae? qkdwJh aus;Zl;&SSif rdcif zcif q&morm;wkdU&Jh yJhwifxyfrSs qkdqHk;rwJh pum;oHawG[mvnf;

a0SU0JcsifonfUrsuf&nfrsm;Mum;u Mum;wcsuf rMum;wcsufeJU cspfp&m {&m0wD&JU vSKdif;cufoHawGukd vufNy eKwfquf? ,HkMunfcsuf rD;vSsHwkdU\ armif;eSif;tm;Nzifh ynmoifc&Dukd pcJhavonf / ‘'DvdkeJh r[m&efukefNrdKU&Jh vlwef;pm;aygif;pHk usifvnf usufpm;&m NrdKUNytvSukd cHpm;&if; obm0&JhtvSw&m;awGukdA[dkNyKNyD; ? {&m0wDom;av; yxrqHk;usifvnfcJhwmuawmh ? wpfcsdefu &mZ0ifwGifcJhbl;wJh irkd;&dyfacsmif&Jh uef;ezl;u rif;eE´m pmoifwkduf/ a&mra&muf&if a&mrvkdusihfqkdwJh qkd&kd;pum;eSifh tnD obm0ukd rvGefqefedkifwJh vlom;wkdU obm0twkdif; .. pmoifwkduf&Jh pnf;rsOf; pnf;urf;awGukd vkdufemcJhusifhoHk; oif,l&if; ...b0&Jhc&D;Murf;ukd yxrqHk;aNcvSrf;awGeJh avSsmufvSrf;cJh&ygw,f..a&Sha&pufaMumifh cifrif&if;eSD;cJh&wJh b0wloli,fcsif;awGeJhtwl pmoif pmusuf bk&m;0wfwuf tp&SdwJh pmoifwkduf&JhxHk;pHtrsKd;rsKd;ukd b0wl oli,fcsif;awGeJhtwl vkdufem aqmif&Guf tzufzufrS rysufuGyf&avatmif xrf;aqmif&if; tikdwpfvSnhf tNyHk;wvSnhfeJh avmu"H&JhapnGef&m 'ku©rsKd;pHkukd b0wl oli,fcsif;wkdU at;wlylrsS rSsa0cHpm; todw&m;awGzvS,f &ifusufpt&G,f a&mufMu&NyefawmhvJ eSpfvawGaNymif;vkdU eSpfeSpfausmf oHk;eSpfawmif aeSmif;cJhygNyD;/'DvkdeJhbJ avmuZmwfcHkay:rSm b0o&kyfukd xkyfazmfbkdUtwGuf tem*wf&Jhvrf;pukd ukd,fpDukd,fpD&SmazGbkdUqHk;NzwfcJhMuwJhae[m..7.11.1999 / vlxGwfwJholuxGuf/we,fwaus;a&mufwJholua&muf/'DZifbm n&Jh tNzLa&mifNrLeSif;rsm;atmufrSm ra&&mraocsmwJhqHk;NzwfcsufawGudk ukdifaqmif&if; a&mifcsmcsmusefcJhwJholu ukdwpfa,mufxJ/ vrf;aNymufvkdvrf;p&SmbkdUtwGufMudK;pm;aecsdef..acgif;xJu tawG; tykdif;prsm;eJh a&maxG;vSsufygvmwJh ac:oHwcsKdUu ...igndD aehvnfu ighnDr&SdvkdU ig,lxm;vkdufwm pmwpfaqmifa&mufvmw,fa&mh qkdNyD; aemifawmfwpfa,mufuvmay;ygw,f? 'geJUuref;uwrf; aumufzGifhMunhfawmh tem*wfvrf;c&D;ukd pwifarG;xkyfay;cJhwmuawmh/ tNzLa&mif;pmrsufem&Jh tay:rSm tNyma&mifrSifom;av;awGukd okwfvdrf;ay;cJholu rmwmrdcifaus;Zl;&Sif? ÃÃÃ okdU.. om;av; usrf;rma&;aumif;&Jhvm; pmawGa&mvkdufekdif&Jhvm; bmvkdao;vJ igom;av; vkdwm&Sd&if tarhudkaNym?tar r&Sd &Sdwm &SmMuHay;r,f ... ighom;avom 'Db0rSmaysmfw,fqkd&if taraoaysmfygNyD;?om;av;&,f vkb0qkdwm &cJw,f?&cJwJhb0rSm NrifhNrwfwJh tvkyfudkvkyfekdifwJholu wu,fhtmZmenf;yJ om;&Jh? om;av;&Jh tbkd;uvJ rSmvkdufao;w,f olraocif ighom;av; bkef;MuD;0wfaewmukd Nrifcsifao;w,fwJh? igUom;av;vJ pmusuf pmtHeJh aeUpOfvkyfae&w,fqkdawmh awmfawmfyifyef;aerSmbJaemf.. om;av; yifyef;w,fqkdwm tarodvkdU ighom;av ;tm;&SdwJh tpm; pmawG 0,fpm;bkdU twGuf tarhpkxm;wJh aiGwpfaomif; om;av; oHk;yg tarUrSm ykdufqHr&SdayrJh ? ?om;&Sd&if tartm;&Sdygw,f.om;aysmf&if tarvnf;aysmfw,f ÃÃÃ... qkdwJh arara&;ykdUvkdufwJh pm&Gwfay:rSm rkd;ayguftvm; waysmufaysmufuscJhwJh rsuf&nf&Jh OD;wnf&muawmh a&TrEÅwmvm&Jh ynmoifc&D; [efaqmifrSKU vdrfnmrSKU uif;wJh a&TrEúvmrSm taNccscJhwJhaeU[m.. 12 . 3 . 2000 /

pmoifwkdufMuD; wkdufi,f toG,foG,feSifh usifvnfusufpm;

rEÅvmaNr&Jh aeh&ufrsm;ukd cufcJpGm ausmfNzwf?teufaw; ? teufusuf ? yk'f ygXf &kyf "gwf ypönf;?ypö,wfwkdU\ oabmw&m;rsm;ukd oif,l ? pdwf&SKyf? apwodwf&KSkyf &kyf o&kyf wkd\ tbd"r®m oabmw&m;ukd &SmazG..ynmxl;NrwfawmfrlMuaom q&mNrwfwkdU\ rD;arSmif;xkd;NywJh apwemvrf;aMumif;atmufrSm pdwf"gwfwkdU r&ifhusufao;csdefqkdawmhvJ aNzmifhwef;vkduf aumufauGUvkdufeJhyJ tqifhNrifh yd#du yifv,fxJ eSpfaygif;rsm;pGm ul;cuf&if; &oifh &xkduf qkvmbfrsm;ukd udkifaqmifNyD;csdef/ tod pdwf"gwfwkdU &ifhusufp t&G,frSmawmh..rsKd;qufopf &Sifi,f &[ef;i,fwkdU aemufNyefrvSnhfomaom OyorÜ' vrf;aMumif;ay:ukd wufvSrf;cJh&ygw,f /

qufvufazmfNyygOD;r,f../

( oHpOf..... )

မဇၽြိမသုိ႕ ပထမေၿခလွမ္း.....

လမ္းဆုိတာ ေလွ်ာက္လွ်င္ေတာ့ အေရွ႕ ေရာက္ပါတယ္.

ဒါေပမဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ဘုိ႕အတြက္ အားေပးမွဳ႕မရွိတဲ့

ရင္ထဲကသံစဥ္ေတြရဲ့ေနာက္မွာ ေၾကာက္ရြန္႕မွဳ႕ စိုိးထိပ္မွဳ႕ တုိ႕နဲ့အတူ

မပီဝုိးတဝါးနဲ႕ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရတဲ့ေၿခလွမ္းေတြရဲ့ ဦးတည္ရာဟာ

ဘယ္ကုိဦးတည္ေနတယ္ဆုိတာ ကုိယ္တုိင္းမသိခဲ့ရတဲ့

ေန့ေလးတစ္ေနေပါ့ ..22.6.2009 ...”ရင္ထဲမွာ ဘာဆုိဘာမွ မသိ

ပုစ ၦာမသိ အေၿဖမရွိ အားလံုး ဗလာနတၳိ” ဆန္းတဝါးဝါးနဲ့ လမ္းမသလားဘဲ

ေနလုိကလဲမၿဖစ္ ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ ခ်ိႏြဲ႕တဲ့ အင္းအားတစ္ဆုရဲ့

ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ကေတာ့ ငါနိုင္ငံၿခားကုိပညာသင္သြားရမယ္ဆုိတဲ့

အသိဝင္လာခဲ့တာဘာဘဲ ဒါနဲ႕ဘဲ ဒူးနွစ္လံုးကုိ ၾကမ္းၿပင္ခ်

လက္အုပ္ခ်ိမိုးရွိခုိးလို႕အၿပီး ငါ့နားထဲကုိဆူးလွ်က္ဝင္လာတက

“ ငါ့တပည္႕ တုိင္းတစ္ပါးမွာပညာသင္သြားတာဟာ

ဆင္းရဲ့ၿခင္းပင္ပန္းၿခင္းေတြနဲ့ေတာ့ရင္ဆုိင္ရမယ္

ဒါကုိေတာ့ ခံနုိင္ေအာင္ၾကိဳးစား.... ေလာကမွာ လူတုိင္းဟာ

ဒုကၡကုိေက်ာ္ၿဖတ္ၿပီးရင္ေတာ့ သုခဆုိတာရစၿမဲပါ သုခကုိလုိခ်င္တဲ့

ပုဂၢဳိလ္တုိင္းဟာလဲ ဒုကၡဆုိတဲ့ ေလာကဓံတရားကုိ ရင္ဆုိင္ရစၿမဲ

ဒီေတာ့ ဆင္ရဲမွဳ႕ ပင္ပန္းမွဳ႕ဟာ ေအာင္ၿမင္မွဳ႕ကုိ လုိခ်င္တဲ့ပုဂၢဳိလ္တုိင္းရဲ့

ဆန္႕က်င္ဘက္ရန္သူဘဲ ..ဒီရန္သူုကုိ မင္းနုိင္ေအာင္တုိက္နုိင္ရင္ေတာ့

မင္းလုိခ်င္တဲ့ ေအာင္ပြဲရလိမ္မယ္ “ ဆုိတဲ့ ေမတၱာတရားၾကီးမားေတာ္မူတဲ့

အားေပးမွဳ႕လုပ္ခုပ္သံေၾကာင့္ သိမ္ငယ္မွဳ႕ စုိးရြံမွဳ႕တုိ႕ကုိ နုနယ္တဲ့

အေတြးတစ္ခုနဲ့ဆံုးၿဖတ္ရင္း တဒဂၤ ရပ္နားေစခဲ့ရပါတယ္..

ဒါနဲ့ အထုပ္ကုိဆြဲ ၾကံေတာ့လဲ ကားေပၚတက္မယ့္

ေၿခလွမ္းအရဲ့အစမွာေတာ့ ေနွးေကြးတဲ့ ေၿခလွမ္းေတြကုိ

စတင္ဖိတ္ေခၚခဲ့တာက မသဲတသဲ တဖြဲဖြဲနွင့္ ရင္ကုိခြဲဝင္

အလြမ္းဘုရင္ အေဆြးသခင္ဆုိတဲ့ ကုိေရြွမုိးပါဘဲ…

ရဟန္းတစ္ပါးၿဖစ္ေသာလည္း ပုထုဇဥ္လူသားတစ္ေယာက္မုိ႕

သံေယာဇဥ္ဆုိတဲ့ ကိေလသာတရားေတြကုိ မစြန္႕ခြါနုိင္ေသးရင္း

စုိးနင့္မွဳ႕ လြမ္းေမာမွဳ႕ အားငယ္မွဳ႕တုိ႕ေၾကာင့္ တားစီးမရတဲ့

မ်က္ေရစေတြကုိ အၿဖဴေရာင္ပုဝါေလးနဲ႕တားစီးေငးေမာရင္း . ......

.ေနာက္ထပ္ၾကားလုိက္ရတဲ့ခါးသီးမွဳ႕ကေတာ့…….

ကဲ ေလရင္ကြင္းေရာက္ၿပီး ကားေပၚကဆင္းဆုိတဲ့

သူငယ္ခ်င္းတစ္ပါးရဲ့ စကားသံပါဘဲ … ရင္ထဲမွာတဖြဖြနဲ့

နာက်င္မိွေနတာက လူသားတုိ႕ခါးသက္သည္႕ ခြဲခြါၿခင္းဆုိတဲ့

သင္ေကတကုိအစၿပဳေစတဲ့ “yangon international airport “

ဆုိတဲ့ဆုိင္းဘုတ္ေအာက္မွာ ဆံုးစည္းမွဳ႕တုိ႕ရဲ့ မေရရာမေသခ်ာတဲ့

ခြဲခါၿခင္းမွတ္တုိင္ေအာက္မွာ ဘဝတူလူသားတုိ့ ကိုယ္စီခံစားေနၾကရတဲ့

ေၾကကြဲမွဳ႕ နာက်င္မွဳ႕ ခါးသီးမွဳ႕အလီလီကုိ ေပြ႕ပုိက္ရင္ အဆက္မၿပတ္

အလုိလုိက်လာတဲ့ ပါးၿပင္ထက္က မ်က္ေရစေတြနဲ့အတူ

အေတြးတစ္ခုဝင္လာတာက လက္ၿပနဳတ္ဆက္ က်န္ခဲ့ေနၾကရေတာ့မဲ့

ဆရာ သမား မိဘ ညီကုိ ေမာင္နွမ်ား နွင့္ သံေယာဇဥ္တြဲမွိေနတဲ့

လူသားေတြ ဆုိတဲ့ အေတြးတစ္ခုဟာ ငါ့ဘဝတစ္ခုလံုးကုိ

အမွတ္တရ နာက်င္ေစတဲ့ june.6. ရက္ေန႕ကုိေတာ့ ငါမွတ္မွိေနဆဲပါဘဲ..

ဒီလုိနဲ့ဘဲလက္ၿပနုတ္ဆက္ ခရီဆက္ခဲ့တယ္ဆုိပါစုိ႕(1:45 )

တစ္နာရီ ေလးဆယ့္ငါးမီးနွစ္တြင္ ရန္ကုန္ေလဆိပ္မွ ေလယာဥ္ထြက္ခြါခဲ့ပါတယ္...

အၿပာေရာင္ မုိးသားေတြရဲ႕အေပၚ မုိးေကာင္းကင္ရဲ့ေအာက္ ေလဟုန္စီးရင္း

အၾကည္ေရာင္ ဖန္လံုးေလးေတြဟာ မ်က္ဝန္းထဲမွ သူ႕ထက္ငါ အလု႕ရက္ေၿပးထြက္လာၿပီး

တီတီတာတာ ေၿပာေနၾကတဲ့ စကားလံုးေတြက

“ အေမ သားအေမ့ကုိ မခ်စ္လုိ႕ခြဲခြါသြားတာ မဟုတ္."

"ဆရာ ဆရာ့ရဲ့တပည့္ ဆရာ့ကုိမခ်စ္လုိ႕ခြဲခြါသြားတာမဟုတ္"

"သူငယ္ခ်င္းတုိ႕ ငါမခ်စ္လို႕ မင္းတုိ႕ကုိ ခြဲခါသြားတာ မဟုတ္"

မဟုတ္ မဟုတ္ ဆိုတဲ့ ဆန့္က်င္ဘက္စကားလံုးေတြနဲ႕လြင့္ေမ်ာရင္း…

ညေန (3:0) သံုးနာရီ အိႏၵိနုိင္ငံ ကာလကတၱားၿမိဳ႕ၾကီးကုိ

ေလယာဥ္ဆုိက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္..ေရာက္တယ္ဆုိ လာၾကိဳေနတဲ့

ဦးဇင္းတစ္ပါးကုိ စိတ္သက္သာရာ ရဘုိ႕အတြက္ ေမးမွိေမရာေတြကုိေမးရင္း

ညေန ငါးနားရီ ေလာက္မွာ ကာလကတၱားၿမိဳ႕ palace hostel ကုိေရာက္ခဲ့ပါတယ္

ေရာက္ေရာက္ခ်င္းဘဲ အိပ္ရာေပၚေၿပးတက္ လြမ္းတဲ့စိတ္ကုိေမ့ေပ်ာက္ဘုိ႕

ၾကိဳးစားရင္း ဂြ်န္လ ေၿခာက္ရက္ေန႕ေလးကုိ အဆံုးသက္ေပးခဲ့တာကေတာ့

အိပ္စက္ၿခင္းပါဘဲ……

( သံစဥ္ )